بمانذ جنانك روز بيست و هفتم و سى و جهارم و جهل‌ام « 1 » ، فامّا قوت ارابيع از بيست از ان سو سخت ضعيف بوذ و به دو بحران نبوذ و كر ببوذ « 2 » ضعيف بوذ جن روز بيست و جهارم و سى و يكم و سى و هفتم « 3 » و سبب غلظ مادت « 4 » ، وز « 5 » بس جهل بحران باستفراغ ظاهر نبوذ جى بخراج يا بتحليل « 6 » يا بذبول ، اكر بذ بوذ بخراجى بذ بوذ و باندامى شريف « 4 » ، و كر « 7 » نيك بوذ بعضوى خسيس بوذ « 8 » . اكنون آن روزها كبدو حركت مرض بوذ جن « 9 » سيوم « 9 » و جهارم و بنجم و هفتم و نوهم و يازدهم و جهاردهم و هفدهم و نوزدهم و بيستم « 10 » اكر اين روزها روز نوبه بوذ و اكر « 10 » قلق افتد از جهت طبيعت مرض « 11 » افتد « 12 » قوت « 11 » طبيعت آن روزها باحورى بوذ و باز آن روزها كروز نوبه « 13 » نبوذ « 14 » ( f . 581 ) جه روز فترت حركت مرض و حركت طبيعت بوى نه طبيعتى « 15 » بوذ و دليل بود بضعف طبيعت و قوّت مرض و « 16 » خاصه جن دلايل نضج بديد نيامذه بوذ « 17 » ، اكنون « 17 » هر كه كبشبى يا به روزى قلق افتذ و علامات بحران بديد آيذ و به روزى بيوندد ان شب و « 16 » يا بشبى بيوندد آن روز باحورى و علامات نضج بديد آمذه بوذ تمام دليل خير بوذ و صلاح ، و كر به روزى بيوندذ كه

--> ( 1 ) - ف : چهلم ( 2 ) - ف : « ببوذ » ندارد ( 3 ) - ب ه : ضعيف شود ( 4 ) - ب ه : افزوده . بود ( 5 ) - ف : و از ( 6 ) - ف : بتحلل ( 7 ) - ف : و اكر ( 8 ) - ف : « بوذ » ندارد ( 9 - 9 ) - ف : روز سيم ( 10 - 10 ) - ف : اين روزها را روز نوبة بوذ و لكن ( 11 - 11 ) - ف : و نقمت قوة ( 12 ) - ب ه : از جهت ( 13 ) - ف : نوبة ( 14 ) - ب ه : ظ . افزوده : . . . دفع كند . . . نيفتد هم فصد بايد كرد اكرجه . . . از ماده كه مقصود باشد باك بشود كرمابه به كار بايد داشت جند روز و عرق اوردن . . . كه بسوى رودها ميل نكرده است و بسوى بوست ميل كرده به عرق دفع شود و ببايد از مود اكر از كرمابه اسايش مىيابد لذت نشان دفع شدن ماده باشد و اكر لذت نيايد و در وى . . . در حال بيرون ايذ و بشربت و غذاى موافق و اندك تدبير كردن و جون از دارو بيرون ايذ اين‌همه جيزها كى حالى از احوال مردم بكرداند جون شادى بزرك و غمى بزرك و جماع و خشم عظيم دور بايد داشت و طعام اندك و لطيف بايد خورد و بر اثر دارو كه از كار بيستد و از ان فارغ شوند . . . و مرطوب حب الرشاد بايد خورد با جلاب خام و محرور و صفرائى را اسبغول بايد . . . ( 15 ) - ف : طبيعى ( 16 ) - ف : « و » ندارد ( 17 - 17 ) - ف : اكنى